Od początku międzynarodowych działań związanych z ewakuacją oraz transportem pacjentów, których inicjatorem jest i przewodniczy im prof. Wojciech Młynarski, wspieramy ukraińskich onkowojowników, a także ich najbliższych.

 

Zapewniamy m.in. pomoc psychologiczno-pedagogiczną, socjalną oraz wsparcie komunikacyjne. Zatrudniliśmy ukraińską psycholog, która wraz z wolontariuszkami ukraińskimi (studentkami na Wydziale Lekarskim U.M. w Łodzi), stale wspomaga długotrwały proces aklimatyzacji. Pomogliśmy dopełnić formalności i towarzyszyliśmy rodzicom Viktorii w ostatniej podróży, gdy życie ukraińskiej dziewczynki na ziemi dobiegło końca…

 

Prawie sześć miesięcy od pierwszego ataku nadal istnieje konieczność organizacji konwojów małych pacjentów. Zanim dotrą oni w miejsce docelowe, znajdują swoje schronienie pod skrzydłami Polskiego Towarzystwa Onkologii i Hematologii Dziecięcej. Wśród przyjezdnych dzieci są również te, które nie mają przy sobie kochających i wspierających rodziców. Mogą one tylko pomarzyć o czułej dłoni mamy, a ciepłych słów taty nigdy nie słyszały… Niesamowicie dzielni onkobohaterowie pochodzący z ukraińskich domów dziecka skrzywdzone przez los, którym odebrano bliskość i stabilizację, mierzą się z chorobą każdego dna. Bez rodzicielskiej troski, czułości, miłości.

 

Jak tylko dowiedzieliśmy się o potrzebie zatroszczenia się o ich czas wolny, zorganizowaliśmy warsztaty plastyczne i zajęcia usprawniające ruchowo w Domu Dziecka przy ul. Marysińskiej, gdzie tymczasowo przebywają.

W tych wymagających okolicznościach chcemy sprawić im radość. Pragniemy, by choć przez kilka chwil poczuły się dostrzeżone i zapomniały o otaczającej rzeczywistości, zanim wyruszą w dalszą podróż.